काठमाडौं । नेपाली खेल वृत्तमा यस्ता अभिभावक कमै देख्न पाइन्छ जसले आफ्नो सन्तान खेलकुदमा लागोस भन्ने चाहन्छन् र उनीहरुलाई खेलकुदमा लाग्ने हैसला र प्रोत्साहन प्रदान गर्छन् ।
अहिले नेपाली भलिबलको उचाइ चुमिरहेकी उषा भण्डारी भने यस मालमलामा भग्यमानी छिन् । उनी परिवारको साथ र सहयोगले नै यो खेलमा लागेकी हुन् । उषाको यो यात्रामा दरिलो खम्बा बनेर उभिएका छन् , बुबा गजेन्द्र भण्डारी ।
अहिले पनि उषासँग बुबा गजेन्द्रसँगै परिवारको त्यो जमात छ, जसले छोरीको खेल जीवन सफल होस भनेर दिनरात लागिरहेको हुन्छ । त्यसैले पनि उषा भन्छिन्, ‘मेरो लागि त परिवार नै सबथोक ।’
१८ वर्षीय उषा सुन्दर छिन् उनी । मन्द मुस्कान गज्जब छ । उनी नेपाली महिला भलिबलमा ग्ल्यामर भित्राउन पनि उत्तिकै सक्षम छिन् । खेल क्षेत्रलाई यो चाहिन्छ पनि । उषा परिवारको मात्र नभएर भलिबलकी पनि कान्छी हुन् । कसैले मायाले कान्छी भन्दा मख्ख उनी पर्छिन् । हल्का पुलपुलिएर हुर्केकी थिइन्, परिवारको एउटै इच्छा थियो, आफ्ना यिनै छोरीले खेलेर देशको नाम राखोस । अब कोही खेलाडीले यो भन्दा बढी के नै चाहन्छन् ?
तनहुंकी उषा पुलिसबाट खेलिन्छन् र पुलिसले पछिल्लो समय प्राप्त गरेका सफलतामा उनी एक प्रमुख खेलाडी हुन् । ओपन स्पाइकरको भूमिकामा खेल्छिन् । पाँच फिट सात इञ्च भन्दा केही अग्ली उषाको ‘जम्प’ पनि गज्जब छ । एक प्रकारले उनी अलराउन्डर खेलाडी हुन् ।
अहिले उषाको चर्चा गर्नुको कारण हो उनलाई नेपाल खेलकुद पत्रकार मञ्चले एनएसजेफ स्पोर्टस अवार्ड अन्तर्गत पिपुल्स च्वाइस अवार्डका लागि पाँच खेलाडीमा मनोनयन गर्नु ।
मनोनयनमा पर्ने अन्य खेलाडीमा फुटबलका अञ्जन विष्ट, क्रिकेटका आसिफ सेख, टेनिसकी अभिलाषा विष्ट र पौडीकी डुवान लामा रहेका छन् ।
जती बेला यसबारे उनले पहिलो पल्ट जानकारी पाइन् त्यती बेल उनी घरमा आराम गरिरहेकी थिइन् । लाग्यो, सपना हो । अझै लाग्छ, यो सपना नै हो । तर उनलाई के पनि थाहा छ भने उनले सपना देखेकी पनि थिइन्, कुनै दिन यो अवार्डको मनोनयनमा पर्ने । उनी भन्छिन्, ‘यो होडमा नेपाली भलिबल, यसका प्रशंसक र अनि पुलिस परिवार उनको साथमा हुनेछ नै ।’
पिपुल्स च्वाइस अवार्डको इतिहासलाई हेर्ने हो भने पनि खेलप्रमीबाट भलिबले राम्रो माया पाएको छ । विसं २०६५ बाट सुरु भएको यो विधामा हालसम्म १२ खेलाडी विजेता बनेका छन् र त्यसको ५० प्रतिशत अर्थात ६ खेलाडी भलिबलका हुन् त्यो पनि सबै महिला ।
यसअघि भलिबल मञ्जु गुरुङ (२०६५), सिपोरा गुरुङ (२०६७), रमिला तण्डुकार (२०६८), सदस्वती चौधारी (२०७०), रेश्म भण्डारी( २०७५) र अरुणा शाही (२०७६) ले यो अवार्ड जितिसकेका छन् । त्यसैले पनि उषा पनि आपूmले यस्तै साथ पाउनेमा आशावादी छिन्।
सानोमा उनको रूचि अरू मै खेलमा थियो, बुबाले भलिबलमै डोहोर्याए । बुबालाई लागेको थियो, यो खेलमा उनको भविष्य छ । नभन्दै उनी सन् २०१९ मा राष्ट्रिय टोलीमा परिन् । अवसर थियो, १३ औं दक्षिण एसियाली खेलकुद । उनी भर्खर १४ वर्षकी थिइन् । त्यही उमेरमा उनले ऐतिहासिक रजत पदक जितिन् ।
सन् २०२१ यता त राष्ट्रिय टोलीकी नियमित सदस्य भएकी उनले आफूलाई महत्वपूर्ण खेलाडीको रुपमा स्थापित गराई सकेकी छन् । पुलिसलाई च्याम्पियन बनाउनको उनको योगदानबारे त चर्चा गरिसाध्य छैन ।
सन् २०१९ मा बंगलादेशमा भएको एभिसी एसियन सेन्ट्रल जोन भलिबलमा नेपाल च्याम्पियन हुँदा उषा त्यसकी प्रमुख सदस्य थिइन् । नेपाली महिला भलिबल वृत्तमा उनीबारे चर्चा छेडिनु पर्छ, सुन्न पाइन्छ, ‘उनी यो खेलमा ‘लामो रेसका घोडा’ हुन । उनले अझै लामो समय खेल्न सक्छिन्, अझ उनीबाट राष्ट्रिय टोलीमा कुनै न कुनै दिन कप्तानको पनि अपेक्षा गर्न सकिन्छ । साँच्चै नेपाली भलिबलका लागि धेरै योगदान दिन सक्ने बाटोमा छिन्, उषा ।
माल्दिभ्समा व्यवसायिक भलिबल खेलेको पनि उनीसंग अब राम्रै अनुभव भइसकेको छ । माल्दिभ्समा उनी कति धेरै लोकप्रिय छिन् भने उनको नाम लिएर समर्थकहरू खुसीले झुम्ने गर्छन् । केही बेर उनीसंग भलाकुसारी गर्नु पर्छ, साहै मिजासिला देखिन्छिन् । उनी भन्छिन्, ‘मन मिल्नेसंग साह्रै नजिकिने बानी पनि छ ।’
उषा आफ्ना आमा बुबाको सबैभन्दा नजिक छिन् नै, अचेल भलिबललाई आफ्नो पहिलो प्रेम पनि मान्छिन् । धेरै भन्दा धेरै मत दिएर पिपुल्स च्वाइस अवार्डमा उनलाई विजेता बनाउने काम खेलप्रेमीकै हो ।
पिपुल्स च्वाइस अवाडमा ई(सेवाको मतभार ५० प्रतिशत, सामाजिक सञ्जाल फेसबुक लाइकको मतभार २५ प्रतिशत (एनएसजेएफ पल्सर स्पोर्टस अवार्डको आधिकारिक फेसबुक पेजबाट गर्नुपर्ने) र राष्ट्रिय प्रशिक्षक तथा खेल पत्रकारको मतभार समान १२.५ प्रतिशत हुनेछ । यसैको आधारमा फागुन २३ मा पल्सर स्पोर्टस अवार्डको दिन विजेता घोषणा गरिनेछ ।
