काठमाडौं । सन् १९९० को विश्वकप फुटबलको फाइनल त्यति मज्जाको रहेन । यस्तै यस्तै भनिन्छ । फाइनलमा भिडेका थिए तत्कालीन पश्चिम जर्मनी र अर्जेन्टिना । यो फाइनल चार वर्षअगाडिको विश्वकपको उपाधि भिडन्तकै पुनरावृत्ति थियो ।
त्यसमा डिएगो म्याराडोनाको अर्जेन्टिनाले पश्चिम जर्मनीलाई ३-२ ले हराएको थियो । यो भयो मेक्सिकोमा भएको विश्वकप । चार वर्षपछि इटालीमा भएको विश्वकप फाइनलमा फेरि एकपल्ट तिनै दुई टिम पुगे । नतिजा भने फरक रह्यो ।
ब्रेहमे आफैंमा जब्बर रक्षक थिए । दुवै खुट्टाले उत्तिकै खेल्न सक्थे । फाइनलमा भने उनले पेनाल्टीबाट गोल गरेका थिए ।
त्यसमा पश्चिम जर्मनी १-० ले मात्रै विजयी भयो । विश्व फुटबलको यो त्यो कालखण्ड थियो, जतिबेला गोल निकै कम हुन्थ्यो । रक्षपंक्तीमा बढी जोड दिइन्थ्यो । त्यस फाइनलमा गोल गर्ने खेलाडी थिए, आन्द्रेस ब्रेहमे । उनकै यसै साता निधन भएको छ ।
यसक्रममा विश्व फुटबलले एक अर्काे विश्वकप नायकलाई गुमाएको छ । ब्रेहमे आफैंमा जब्बर रक्षक थिए । दुवै खुट्टाले उत्तिकै खेल्न सक्थे । फाइनलमा भने उनले पेनाल्टीबाट गोल गरेका थिए ।
तत्कालीन पश्चिम जर्मनी टिममा राम्रा फरवार्ड उत्तिकै थिए । अझ कप्तान लोथर म्याथ्युज पेनाल्टी प्रहारका लागि पहिलो रोजाइ थिए । तर, उनले प्रहार नै गरेनन् ।
खासमा यसको एउटा रमाइलो कथा छ । पहिलो हाफमा खासै राम्रो खेल्न नसकेपछि म्याथ्युजले एउटा निर्णय लिए, दोस्रो हाफमा मैदानमा प्रवेश गर्दा नयाँ बुट लगाउने । यसरी उनी बुट फेरेर मैदानमा पुगे, त्यसैले उनले पेनाल्टीका लागि आफूलाई मानसिक रूपमा बलियो नै बनाउन सकेनन् ।
यति ठूलो उपलब्धिका बावजुत पनि ब्रेहमेको नाम त्यति धेरै लिने गरिन्न, जति अरू विश्वकप खेलाडीको लिइन्छ । किन त ? यसको पनि उत्तिकै सटिक उत्तर पाइन्छ ।
त्यसैले प्रहार गर्न अगाडि नै सरेनन् । सायद अरू फरवार्ड पनि दुविधामा परे । यस्तोमा ब्रेहमे नै अगाडि सरे र गोल पनि गरे । यसरी उनको नाममा जोडियो, विश्वकप फाइनलमा गोल गरेको ऐतिहासिक प्रदर्शन ।
यति ठूलो उपलब्धिका बावजुत पनि ब्रेहमेको नाम त्यति धेरै लिने गरिन्न, जति अरू विश्वकप खेलाडीको लिइन्छ । किन त ? यसको पनि उत्तिकै सटिक उत्तर पाइन्छ । खासमा यो हो, जर्मन फुटबलको वास्तविक विजेता । जर्मनी विश्व फुटबलकै सबैभन्दा सफल देश हो ।
तर, यो देशमा फुटबलमा असाध्यै ठूला स्टार कमै छन् । छैन नै भन्दा हुन्छ । कारण हो, जर्मन फुटबलको ‘फिलोसफी’ नै हो, टिमको प्रदर्शनमा जोड दिने, खेलाडीको व्यक्तिगत प्रदर्शनमा होइन । ब्रेहमे यही नीतिमा हुर्केबढेका खेलाडी रहे ।
उनको निधनको सबैभन्दा पहिले पुष्टि गर्ने क्लब थियो बायर्न म्युनिख । यसका लागि उनले सन् १९८७ मा बुन्डेसलिगा पनि जिते । तर उनको खास क्लब भने यो होइन, क्लाइजरस्र्लटन हो । फेरि यो यस्तो क्लब रह्यो, जसले जर्मन घरेलु फुटबलमा खासै धेरै केही जित्न सकेको छैन ।
पक्कै पनि उनले जति धेरै राम्रो खेले, त्यसैअनुसार चर्चामा रहेनन् ।
लगभग दस सिजन ब्रेहमेले क्लाइजरस्र्लटनमा बिताए । पछि उनी त्यसको प्रशिक्षक पनि भए । जर्मनी बाहिर भने ब्रेहमेले खेलेको मुख्य क्लब भने इन्टर मिलान हो । त्यतिबेला इन्टर तीन जर्मन खेलाडीमा टिकेको थियो, तिनै ब्रेहमेसँगै योर्गन क्लिन्सम्यान र म्याथ्युज ।
इन्टरबाट खेल्दै उनले युइएफए कप र सिरी ‘ए’ एक/एक पटक जिते । पक्कै पनि उनले जति धेरै राम्रो खेले, त्यसैअनुसार चर्चामा रहेनन् । जतिबेला उनको निधन भयो । सबैले एउटै खाले महसुस गरे, उनी जर्मनीका महान खेलाडीमध्ये एक हुन् ।
