काठमाडौं । नेपालमा शीर्ष डिभिजन लिग नभएको ठ्याक्कै ९५० दिन पार भइसक्यो । वर्षअनुसार भन्दा करिब तीन । यसअनुसार २०७९ को असार ६ गते भएको चुनावी साधारणसभाबाट आएको पंकजविक्रम नेम्वाङ नेतृत्वको एन्फा कार्यसमितिले चार वर्षे कार्यकाल पूरा गरिसक्दा नेपाली फुटबलले एक पटकमात्र सहिद स्मारक ‘ए’ डिभिजन लिगको विजेता पाएको छ । नेम्वाङ नेतृत्वको कार्यसमितिले सुरुआतमै डबल राउन्ड रोविन पद्दतिमा लिग गरेर वाहवाही नपाएको भने होइन ।
तर, त्यसपछिका तीन वर्षसम्म लिग नहुँदा नेपाली फुटबल समर्थकमाझ यो कार्यसमिति निरीह बनेको छ । घरेलु फुटबलको मेरुदण्ड मानिने शीर्ष डिभिजन लिग एन्फाको पदीय खिचातानीमा पर्दा नेपाली खेलकुदमै फुटबलको प्रभाव दिन प्रतिदिन खुम्चिँदै गएको छ । खेलाडी पलायनको क्रम रोकिएको छैन । खेलाडी नै आन्दोलित हुनुपर्ने परिस्थिति पनि नेपाली फुटबलले देखिसक्यो । समर्थक प्रश्न गर्दागर्दै आजित बनिसकेका छन् ।
प्रतियोगितामा सहभागी सबै क्लबले उत्कृष्ट प्रदर्शन गर्ने दाबी पेस गरेका थिए । तर, खेलाडी अनुबन्ध, प्रायोजकको खोजी र तयारीको सन्दर्भ एन्फासँगै क्लबहरु पनि निकै कमजोर देखिएका छन् ।
जवाफदेहिताको अर्थ नबुझ्ने एन्फा अहिले सहिद स्मारक ‘ए’ डिभिजन लिगको विकल्पमा राष्ट्रिय लिगमा व्यस्त छ । सुरुमा एन्फा प्रेसिडेन्ट लिगका चार र ए डिभिजनका शीर्ष ६ टिम गरी १० टोलीको सहभागितामा राष्ट्रिय लिग गर्ने एन्फाको प्रस्ताव थियो । तर, यो वर्ष पनि ‘ए’ डिभिजन लिग नहुने भएपछि एन्फाले शीर्ष डिभिजनका सबै क्लबलाई प्रतियोगितामा सहभागिता गराउने निर्णय गरेको हो ।
एन्फाको निर्णयअनुसार लिगका कुल १४ मध्ये १३ क्लब प्रतियोगिता खेल्न राजी भएका छन् । तर, निवर्तमान अध्यक्ष कर्माछिरिङ शेर्पाको क्लब हिमालयन शेर्पाले भने यसमा सहभागिता जनाउन आवश्यक ठानेन । यही कारण बुधबार (पुस ३०) देखि सुरु लिग प्रतियोगितामा प्रेसिडेन्ट लिगका चार र ए डिभिजन लिगका १३ गरी कुल १७ टिमले प्रतिस्पर्धा गरिरहेका छन् ।
तर, शीर्ष डिभिजन लिगको विकल्पमा अघि सारिएको यो प्रतियोगिताको चर्चा नेपाली फुटबल समर्थकमाझ शून्यप्रायः छ । अझ, लाइभ प्रसारण हेर्न शुल्क तिर्नुपर्ने प्रावधानले घरेलु फुटबल समर्थकलाई झनै निरास बनाएको छ । सिधा अर्थमा खेलाडी र क्लब व्यवस्थापन पनि यस प्रतियोगितालाई उत्साही छैनन् ।
नेपाली फुटबलको अभिभावक निकाय एन्फाले यो लिग प्रतियोगिता करिब तीन महिनासम्म चल्ने जनाएको छ । जसको विजेताले एएफसीको प्रतियोगितामा समेत प्रतिस्पर्धा गर्न पाउने छ ।
पुस २९मा भएको प्रि–म्याच प्रेस कन्फरेन्समा क्लबका प्रतिनिधिहरूले दिएको प्रतिक्रियामा पनि गुनासो चर्को थियो ।
प्रतियोगितामा सहभागी सबै क्लबले उत्कृष्ट प्रदर्शन गर्ने दाबी पेस गरेका थिए । तर, खेलाडी अनुबन्ध, प्रायोजकको खोजी र तयारीको सन्दर्भ एन्फासँगै क्लबहरु पनि निकै कमजोर देखिएका छन् ।
‘प्रतियोगिताका निम्ति सोेचे जस्तो तयारी गर्न पाएनौँ । विगतमा मछिन्द्रको टिम जस्तो हुन्थ्यो, यस पटक त्यस्तो टिम खडा गर्न सकेका छैनौँ । तर, हामी यस संस्करण विजेता बन्ने लक्ष्यका साथ खेल्नेछौँ,’ मछिन्द्र फुटबल क्लबका मुख्य प्रशिक्षक प्रवेश कटुवालले आफ्नो तयारीबारे भनेका थिए ।
उनीसँगै नवप्रवेशी शीर्ष डिभिजन टिम भगवती क्लबका कप्तान अशोक खवासले यसरी प्रतिक्रिया दिए, ‘इमान्दारीपूर्वक भन्ने हो भने यो प्रतियोगिताका निम्ति हामीले पर्याप्त तयारी गर्न पाएनौँ । यो प्रतियोगिता खेलेजस्तो मात्र भइरहेको छ ।’
खेलाडी अभावले युवा खेलाडीमा दबाबघरेलु फुटबल ठप्प हुँदा नयाँ करियरको खोजीमा अधिकांश खेलाडी विदेसिँदा क्लबहरु निकै मारमा छन् । खेलाडी अभाव हुँदा सहभागी अधिकांश टोली युवा र नयाँ अनुहारमा निर्भर छन् । शीर्ष डिभिजन लिगदेखि विभागीय टिमसमेत प्रतियोगिताको निम्ति युवा खेलाडीमा केन्द्रित छन् ।
टिमका खेलाडीहरू विदेश पलायन भएपछि हामीले यु–१८ र यु–२३ का केही खेलाडीलाई टिममा समावेश गरेका छौँ ।
‘हाम्रो टिममा अधिकांश युवा र उमेर समूहका खेलाडीमात्र छन् । टिममा ‘बी’ र ‘सी’ डिभिजन लिग तथा यु–२० का खेलाडीको बाहुल्य छ,’ मनाङ मस्र्याङ्दी क्लबका मुख्य प्रशिक्षक शैलेश कर्माचार्यले भने ।
विभागीय टिम त्रिभुवन आर्मी क्लबका सहायक प्रशिक्षक जितेन्द्र कार्कीको प्रतिक्रिया पनि कर्माचार्यको जस्तै रह्यो । उनी भन्छन्, ‘हामीले प्रतियोगिताका लागि अनुभवी र युवा खेलाडीहरूलाई समावेश गरेर सन्तुलित टिम बनाएका छौँ । टिमका खेलाडीहरू विदेश पलायन भएपछि हामीले यु–१८ र यु–२३ का केही खेलाडीलाई टिममा समावेश गरेका छौँ,’ उनले भने ।
